سرنگونی مرد را از خجلت ناداری است

پرفشانی نیست ممکن بسمل تصویررا

زخمی تیغ تحیر از تپیدن عاری است

دست همت آستین می گردد از خالی شدن

شعله خاکسترشود تا آورد چشمی به هم

یک مژه آسودگی اینجا به صد دشواری است

غیر تیغ اوکه بردارد سرافتادگان