غیر تیغ اوکه بردارد سرافتادگان

سرنگونی مرد را از خجلت ناداری است

شعله خاکسترشود تا آورد چشمی به هم

یک مژه آسودگی اینجا به صد دشواری است

خفتگان را صبح روشن صندل بیداری است

بگذر از فکر خرد بیدل که در بزم وصال

گردش آن چشم میگون آفت هشیاری است