همچو عمر عاشقان سرگرم خوش رفتاری است

پسمل ناز، که ام یارب که از توفان شوق

هر سر مویم چو مژگان مایه خونباری است

دیده کو تا بنگرد کامروز سروناز من

از خمار ناتوانیها چسان آید برون

سایه مژگان نگاهش را شب بیماری است

هرکه را حسرت ، شهید تیغ بیدادش کند