تا بود یک غنچه این باغ از شکفتن عاری است

با همه وارستگی سودا تغافل پیشه نیست

موی مجنون در تلافیهای بی دستاری است

عقده اشکی اگر باقیست دل خون می خورد

عالمی با فتنه می جوشد ز مرگ اغنیا

خواب این ظالم سرشتان بدتر از بیداری است

گردن تسلیم مشتاقان ز مو باریکتر