زن چون دُرنامنه است و عفت گنج و حرص و آز دزد

جامه عجب و هوی بهتر ز عریانی نبود

زن، سبکساری نبیند تا گرانسنگ است و بس

پاک را آسیبی از آلوده دامانی نبود

وای اگر آگه ز آیین نگهبانی نبود

اهرمن بر سفره تقوی نمیشد میهمان

زآن که می دانست کآنجا جای مهمانی نبود