اهرمن بر سفره تقوی نمیشد میهمان

پاک را آسیبی از آلوده دامانی نبود

زن چون دُرنامنه است و عفت گنج و حرص و آز دزد

وای اگر آگه ز آیین نگهبانی نبود

زآن که می دانست کآنجا جای مهمانی نبود

پا به راه راست باید داشت، کاندر راه کج

توشه ای و رهنوردی، جز پشیمانی نبود