رانی گه زکوه که دین است ناروا

نفس تراکسالت اصلی شود معین

طبع ترا جهالت فطری شود غطا

گویی گه صلوه که شرعست ناپسند

تا رفته رفته دغدغه دل شود قوی

تا لمحه لمحه تقویت دل کند قوا

گویی به خودکه رب ز چه رفتست درحجاب