چو دودی بر هوا رفته چو دیوی مست و آشفته

برون پر سرمه سوده درون پر لولو لالا

به دل گلشن به تن زندان گهی گریان گهی خندان

چو در بزم طرب رندان ز شور نشوه صهبا

زده بس در ناسفته ز مستی خیره بر خارا

و یا در تیره چه بیژن نهفته چهره روشن

و یا روشن گهر بهمن شده درکام اژدرها