قمر رنگی ز رخسارش شکر طعمی زگفتارش

به جنب حشمتش گویی گرایان گنبد مینا

ستاره گوی میدانش هلال عید چوگانش

ز نعل سم یکرانش غباری توده غبرا

بشر را مهر دیدارش نهان چون روح در اعضا

زمین آثاری از حزمش فلک معشاری از عزمش

اجل در پهنه رزمش ندارد دم زدن یارا