بشر را مهر دیدارش نهان چون روح در اعضا

ستاره گوی میدانش هلال عید چوگانش

ز نعل سم یکرانش غباری توده غبرا

قمر رنگی ز رخسارش شکر طعمی زگفتارش

زمین آثاری از حزمش فلک معشاری از عزمش

اجل در پهنه رزمش ندارد دم زدن یارا

خرد طفل دبستانش قمر شمع شبستانش