ملک مست جمال او فلک محوکمال او

دوتا چون آسمان پشتش به پیش ایزد یکتا

به سائل بحر وکان بخشد خطاگفتم جهان بخشد

گرفتم کاو نهان بخشد ز بسیاری شود پیدا

ز دریای نوال او حبابی لجه خضرا

زمان را عدل او زیور جهان را ذات او مفخر

زمان را او زمان پرور جهان را او جهان پیرا