به گردکعبه کویش طواف مسجدالاقصی

رخش پیرایه هستی دلش سرمایه هستی

وجودش دایه هستی چه در مقطع چه در مبدا

ملک را روی دل سویش فلک را قبه ابرویش

جهان را او بود آمر چه در باطن چه در ظاهر

به امر او شود صادر ز دیوان قضا طغرا

کند از یک شکرخنده هزاران مرده را زنده