جهان را او بود آمر چه در باطن چه در ظاهر

وجودش دایه هستی چه در مقطع چه در مبدا

ملک را روی دل سویش فلک را قبه ابرویش

به گردکعبه کویش طواف مسجدالاقصی

به امر او شود صادر ز دیوان قضا طغرا

کند از یک شکرخنده هزاران مرده را زنده

چنان کز چهر رخشنده جهان پیر را برنا