زمان را از تو افزایش زمین را از تو آسایش

تو رویانی شقایق را ز ناف صخره صما

ترا از ماه تا ماهی ز حق پروانه شاهی

گر افزایی وگرکاهی نباشد ازکست پروا

روان را از تو آرامش خرد را از تو استغنا

به کلک قدرت داور تو بودی آفرین گستر

نزاده چارگان مادر نبوده هفتگان آبا