در اوصاف تو قاآنی دهد داد سخندانی

ز آه خلق در محشر قیامتها شود بر پا

زهی ای نخل باغ دین کت اندر دیده حق بین

نماید خوشه پروین کم از یک خوشه خرما

کند امروز دهقانی که تا حاصل برد فردا

سخن تخمست و او دهقان ثنا مزرع امل باران

فشاند دانه در میزان که چیند خوشه در جوزا