ای زلف تو تاریکتر از خاطر نادان

کز مشک زره سازد و از نافه چلیپا

از آهوی سیمن بستان آهوی زرین

تا خانه چو مینوکنی از شاهد و مینا

وی موی تو باریکتر از فکرت دانا

شهدیست مصفا لبت اما بنیابد

بی جهد موفا به کف آن شهد مصفا