پنداشتی ز چرخ بغرید تندرا

مرغ هوا و ماهی دریا به خواب و من

بیدار و چشم دوخته در چشم اخترا

کز در صدای سندان برخاست کانچنانک

گفتم هلاکیی ء که به در حلقه می زنی

گفتا نگارگفتم بخ بخ درا درا

برجستم و دویدم و در راگشود و بست