چون چهره برفروزد خورشید خاورا

بی شمع و بی چراغ ز روی منورش

شد همچو روز روشن بزمم منورا

آری چراغ و شمع نباید به حکم عقل

گفتم بهل که عود به مجمر در افکنم

شکرانه قدوم تو ترک سمنبرا

گفتا به عود و مجمر حالی چه حاجتست