شد همچوگنج قارون در خاک مضمرا

گفتی که دزد مخزن شاه است از آن قبل

کش بود آستین همه پر در وگوهرا

هر در وگوهری که فروریخت در زمان

جادوست گفتئی که به نیرنگ و جادویی

کرد از بخار خشک روان لولو ترا

چون بختیان مست که کف برلب آورند