وز حلق بط فشاندم خون کبوترا

زان می که گر برابر آبستنی نهند

بینند روی بچه ز زهدان مادرا

چشم خروس ریختم از نای بلبله

او مست جام می شد و من مست چشم او

یاللعجب که مستی من بدفزون ترا

آری شراب را بود ار صد هزار شور