آری شراب را بود ار صد هزار شور

وز حلق بط فشاندم خون کبوترا

او مست جام می شد و من مست چشم او

یاللعجب که مستی من بدفزون ترا

با شور عشق یار نباشد برابرا

باری ز هرکران سخنی رفت در میان

زان سان که هست رسم حریفان همسرا