فصلی چنین که گویی کردند تعبیه

نه خود تو جبرئیلی و نه من پیمبرا

فصلی چنین که گویی از برف کوهسار

ز استبرق سفید به سرکرده چادرا

تاثیر پشت سوهان در طبع صرصرا

بالله اگر نگاه برون آید از دو چشم

چون سنگ بفسرد به میان ره اندرا