چون سنگ بفسرد به میان ره اندرا

فصلی چنین که گویی کردند تعبیه

تاثیر پشت سوهان در طبع صرصرا

بالله اگر نگاه برون آید از دو چشم

گفتم ز شوق درگه دارای روزگار

نهراسم از نسیم دی و باد آذرا

گیرم جهنده باد بود نیش ناچخا