گیرم جهنده باد بود نیش ناچخا

چون سنگ بفسرد به میان ره اندرا

گفتم ز شوق درگه دارای روزگار

نهراسم از نسیم دی و باد آذرا

گیرم فسرده آب بود نوک نشترا

ایدون به پشت گرمی الطاف کردگار

در یخ چنان روم که در آتش سمندرا