هر تنی را هست سیم و دانه گندم به دست

از شراب کهنه می خواهم لبالب جام را

هرکسی شکر نهد بر خوان و بر خواند دعا

من ز لعل شکرینت طالبم دشنام را

مایلم من دانه خال تو سیم اندام را

سیر برخوانست مردم را و من از عمر سیر

بی دل آرامی که برده است از دلم آرام را