نبود مرا به غیرلب خشک و چشم تر

باید غذا ز بهر چه لخت جگر مرا

بگذشت صیت فضل وکمالم به بحر و بر

با آنکه هیچ بهره نه از بحر و بر مرا

مانا همین نصیب شد از خشک و تر مرا

قدر مرا قضا و قدرکرده اند پست

تقریع کی سزد به قضا و قدر مرا