مانا همین نصیب شد از خشک و تر مرا

بگذشت صیت فضل وکمالم به بحر و بر

با آنکه هیچ بهره نه از بحر و بر مرا

نبود مرا به غیرلب خشک و چشم تر

قدر مرا قضا و قدرکرده اند پست

تقریع کی سزد به قضا و قدر مرا

نخل امید من به مثل شاخ بید بود