باشد اگر به هر قدمی صدهزار دزد

تسلیم همعنان و رضا همسفر مرا

گر چارپای راه سپر نیست گو مباش

پایی دو داده است خدا ره سپر مرا

چیزی ز من به حیله ندزدد مگر مرا

مانم چرا به فارس که نبود در آن دیار

نی آب و خاک نی شتر وگاو و خر مرا