بایدکشید رخت سوی کاشغر مرا

خورشیدسان به مشرق ومغرب سفرکنم

تازان سفر فزوده شود فال و فر مرا

چون عقده دلم نگشاید به ملک فارس

صد خاندان چو منت یک خانه می نهند

آن خانه به فرودگر آید به سر مرا

از روز و شب گریزم اگر بهر روشنی