به نوع انسان آنسان بود مباهاتش

کز آب چشمه زمزم روان عطشان را

ز خوان فضلش اگر توشه یی برد عاصی

به خوشه یی نخرد هفت باغ رضوان را

که بر بسایر انواع نوع انسان را

کلام او همه وحی است لاجرم دانا

زگفت او نکند فرق هیچ فرقان را