که بر بسایر انواع نوع انسان را

ز خوان فضلش اگر توشه یی برد عاصی

به خوشه یی نخرد هفت باغ رضوان را

به نوع انسان آنسان بود مباهاتش

کلام او همه وحی است لاجرم دانا

زگفت او نکند فرق هیچ فرقان را

ز آب چشمه آتش فروغ حکمت او