زبان او به سخن صارمیست خاره شکاف

زگفت او نکند فرق هیچ فرقان را

ز آب چشمه آتش فروغ حکمت او

فلک به باد فنا داده خاک یونان را

که بر دو سندس داند پرند و سندان را

زمانه اشهدبالله به ملک هستی او

به عمر خود نشنیده است نام پایان را