که حاصلی به ازین نیست دور دوران را

هوای جنگ چه داری نوای چنگ شنو

به یک دو جام می کهنه تازه کن جان را

ز شور و طیش چه دیدی به سور و عیش گرای

ز سینه کینه بپرداز وکار آب بساز

مزن بر آتش کین همچو باد دامان را

چهارماهه نه بس بود شور و فتنه و جنگ