خدیو راد محمد شه آن که ملکت او

کند نظاره به ظلمات آب حیوان را

بده بگیر بنوشان بنوش تا ز طرب

تو عشوه سازکنی من مدیح سلطان را

ز هرکرانه محیط است ملک امکان را

ندانما به چه بستایمش که شوکت او

گشاده ز آن سوی بازار وهم دکان را