برآن صفت که پیمبر رموز قرآن را

کسش ز من نخرد ور خرد بنشناسد

ز پشک مشک وز خرمهره در غلطان را

تویی که قدر سخن دانی و عیار هنر

ولی تو نظم پریشانم آن زمان شنوی

که نظم بخشی یک مملکت پریشان را

چه باشد این دو سه مه تا تو نظم کار دهی