با خود مرا به خشم میار ای چرخ

هرگز نبوده سام نریمان را

وان دولتی که داده مرا یزدان

هرگز نداده هیچ جهانبان را

گردن مخار ضیغم غضبان را

کز خشم چشم من شود خیره

از مشتری نداندکیوان را