عریانیم مبین که کنم چون صبح

گردن مخار ضیغم غضبان را

کز خشم چشم من شود خیره

از مشتری نداندکیوان را

از نور جامه پیکر عریان را

بر خوان فضل رای هنر بلعم

یک لقمه می شمارد لقمان را