از نور جامه پیکر عریان را

کز خشم چشم من شود خیره

از مشتری نداندکیوان را

عریانیم مبین که کنم چون صبح

بر خوان فضل رای هنر بلعم

یک لقمه می شمارد لقمان را

من نخل و نیش و نوش بهم دارم