داند سخن که قدر سخندان چیست

آن حالتی که زلف پریشان را

در صد هزار سروگلستان نیست

آن جلوه یی که قامت جانان را

گوی آگهست لطمه چوگان را

آوخ که می بکاست هنر جانم

چون مه که می بکاهدکتان را