دیدست در تو همت قاآن را

بر برق چون ببندم تهمت را

بر ابرکی پسندم بهتان را

ای حکمران فارس که قاآنی

حاشاکه گر برانیش از درگاه

راند به لب حکایت کفران را

او دیده است از تو هزار احسان