گفتم بتا نگارا سروا مها بهارا

بنفته در دو مرجان یک کوزه انگبین را

برگرد ماه کشته یک خوشه ضیمران را

بر شاخ سرو هشته یک دسته یاسمین را

کافیست چین زلفت بگشا ز چهره چین را

چند ایستاده حیران بنشین و رخ مپوشان

ها ازکه وام کردی این خوی شرمگین را