تا این نکو نوازد آن چنگ رامتین را

بر فرق او فشانم که زر شش سری را

در مشت این گذارم گه گوهر ثمین را

تا آن به می طرازد آن جام زرفشان را

تشریف هرچه دادی انعام هرچه کردی

خازن نداد آن را حاکم نکرد این را

تکرار شایگانی گر رفت در قوافی