گر جان دهد ز جود تو سائل شگفت نیست

شمشیر جانستان تو با جان دشمنا

کاندم که می برآید شمشیرت از نیام

آید برون روان بد اندیشت از تنا

میرد چراغ چونکه فزاییش روغنا

درگوش تو ز فرط شجاعت به روز رزم

خوشتر صهیل ارغون ز آواز ارغنا