نزل سپهر را چه زیان گر پیاز و سیر

اول دود به جانب مرغ مسمنا

ور شعر دیگران بگزیند به شعر من

کژ طبع جاهلی که پلید است وکودنا

خواهد یهود در عوض سلوی و منا

تنها جز آفرین نشنیدم ز هیچ کس

هی هی تفو به گردش این چرخ ریمنا