در ستم شکسته یی ره نفاق بسته یی

که ساختی به هر زمین زلاششان مزارها

خلیل را نواختی بخیل راگداختی

برای هردو ساختی چه تختها چه دارها

به آب عدل شسته یی ز چهر دین غبارها

به پای تخت پادشه فزودی آن قدر سپه

که صف کشد دو ماهه ره پیادها سوارها