مرا بپرور آنچنان که ماند از تو جاودان

که نگسلد یک از دگر چو پودها ز تارها

الاگذشت آن زمن که بگسلد در چمن

میان لاله و سمن حمارها فسارها

ز شعر بنده در جهان خجسته یادگارها

به جای آب شعر من اگر برند در چمن

ز فکر آب و رنج تن رهند آبیارها