ز فکر آب و رنج تن رهند آبیارها

مرا بپرور آنچنان که ماند از تو جاودان

ز شعر بنده در جهان خجسته یادگارها

به جای آب شعر من اگر برند در چمن

هماره تابه هر خزان شود ز باد مهرگان

تهی زرنگ و بو جهان چو پشت س وسمارها

خجسته باد حال تو هزار قرن سال تو