تهی زرنگ و بو جهان چو پشت س وسمارها

به جای آب شعر من اگر برند در چمن

ز فکر آب و رنج تن رهند آبیارها

هماره تابه هر خزان شود ز باد مهرگان

خجسته باد حال تو هزار قرن سال تو

به هر دل از خیال تو شکفته نوبهارها