دللونی یا هداه الذین الی دارالصواب

تا توانم نغمهای نای وحدت را شنید

گوش بگمارم چرا بر ناله چنگ و رباب

انقلونی یا قضاه الحق من ارض الخطا

چند در دام طبیعت دانه برچینم ز آز

تا به کی بر جیفه دنیاگرایم چون کلاب

هادی خودنفس سرکش راگزینم ای شگفت