چند در دام طبیعت دانه برچینم ز آز

گوش بگمارم چرا بر ناله چنگ و رباب

انقلونی یا قضاه الحق من ارض الخطا

دللونی یا هداه الذین الی دارالصواب

تا به کی بر جیفه دنیاگرایم چون کلاب

هادی خودنفس سرکش راگزینم ای شگفت

گرچه صد کرت شنیدستم اذا کان الغراب